Διαφορές στον τρόπο επεξεργασίας των αισθητηριακών πληροφοριών από τον εγκέφαλο μπορούν να κάνουν καθημερινούς ήχους, φως, άγγιγμα ή ρούχα κατακλυστικά και σωματικά επώδυνα. Η διαχείριση αυτής της εμπειρίας, ενώ το παιδί πρέπει ταυτόχρονα να κατανοεί οδηγίες, να μαθαίνει και να αλληλεπιδρά, μπορεί να είναι εξαντλητική.
Όταν κατακλύζεται, μπορεί να δυσκολεύεται να επικοινωνήσει τι δεν πάει καλά. Η προσωπική εμπειρία του ενήλικα από την κατάσταση δεν είναι επομένως αξιόπιστο μέτρο του τι υπομένει το παιδί. [1]
Ένας γονιός μετέφερε τη σύγκριση που χρησιμοποίησε ένας ψυχίατρος για να εξηγήσει πόσο οδυνηρή μπορεί να είναι για ένα παιδί μια εργασία ανάγνωσης και αντιγραφής: σαν να το αναγκάζουν να βυθίσει χέρια γεμάτα χιλιάδες κοψίματα σε οινόπνευμα, οξυζενέ και άλμη.
Μια εργασία που φαίνεται συνηθισμένη στον ενήλικα μπορεί να είναι σωματικά και συναισθηματικά βασανιστική για το παιδί. Η σύγκριση αποδίδει την ένταση μιας εμπειρίας· δεν αποτελεί μέτρηση.
Όταν η υπερφόρτωση οδηγεί σε ξέσπασμα υπερφόρτωσης (“meltdown”), χρειάζονται κατανόηση και στήριξη, όχι η κρίση ότι το παιδί είναι κακομαθημένο. Και η σιωπηλή απόσυρση μπορεί να δείχνει υπερφόρτωση. Ο οδηγός για την υπερφόρτωση στο σχολείο εξηγεί τη διάκριση και την πρακτική αντιμετώπιση.
Όσα φαίνονται αυτονόητα μπορεί να χρειάζονται εξήγηση
Όσα οι ενήλικες θεωρούν αυτονόητα μπορεί επίσης να χρειάζονται ρητή εξήγηση και στήριξη. Ορισμένα αυτιστικά παιδιά δυσκολεύονται να κατανοήσουν άγραφες κοινωνικές συμβάσεις, την οπτική άλλων ανθρώπων ή τον μεταφορικό λόγο. Δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο ότι κατανοούν συμβάσεις όπως το να χαιρετούν κάποιον όταν συναντιούνται, να περιμένουν τη σειρά τους ή να αφήνουν προσωπικό χώρο.
Ο σεβασμός και τα όρια έχουν σημασία· οι ενήλικες οφείλουν να βοηθούν το παιδί να τα κατανοεί και να τα εξασκεί με τρόπους που μπορεί να χρησιμοποιήσει. [2]
Το να νιώσει το παιδί μια σωματική ανάγκη, να την καταλάβει και να κάνει κάτι γι’ αυτήν είναι επίσης διαφορετικά βήματα. Η κούραση μπορεί να μην οδηγεί εύκολα στην ξεκούραση ούτε η δυσφορία στο να ζητήσει βοήθεια.
Ακόμη και το «εξασκήσου τώρα και αργότερα θα σου είναι ευκολότερο» προϋποθέτει ότι η σύνδεση ανάμεσα στη σημερινή προσπάθεια και σε μια μελλοντική ικανότητα έχει νόημα για το παιδί. Οι ενήλικες χρειάζεται να ελέγχουν αυτή την κατανόηση και να κάνουν τα βήματα συγκεκριμένα.