Μια δυσκολία μπορεί να διαγνωστεί λανθασμένα, να αναγνωριστεί αργά ή να μείνει ανεξέταστη. Μια σωστή διάγνωση μπορεί επίσης να εξηγεί μόνο μέρος της εικόνας. Πρόκειται για διαφορετικά προβλήματα· κανένα δεν δικαιολογεί να μένουν οι υπόλοιπες ανάγκες χωρίς φροντίδα.
Ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα μπορεί να κρύβει μεγάλη προσπάθεια ή βοήθεια· ένα χαμηλό αποτέλεσμα μπορεί να εκλαμβάνεται ως απροθυμία. Και οι δύο παρερμηνείες μπορούν να οδηγήσουν σε ακατάλληλες εργασίες, ανεπαρκή βοήθεια ή μεγαλύτερη πίεση. Το να ζητούνται ακόμη περισσότερα από ένα ήδη εξαντλημένο παιδί μπορεί να παρατείνει την υπερπροσπάθεια. Η επαναλαμβανόμενη αποτυχία, απόρριψη ή ταπείνωση μπορεί να διαβρώσει την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη.
Το παιδί μπορεί να αποσύρεται ή να αποφεύγει αυτές τις καταστάσεις και αυτό στη συνέχεια να αντιμετωπίζεται ως απροθυμία. Οι συνέπειες αυτής της συνεχούς καταπόνησης μπορεί να είναι σοβαρές, ακόμη και καταστροφικές.
Οι αγχώδεις διαταραχές και η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή μπορούν επίσης να συνυπάρχουν και χρειάζονται αυτοτελή αξιολόγηση. Δεν πρέπει να θεωρούνται αυτομάτως συνέπειες κάποιας άλλης δυσκολίας.
Η απόρριψη τεκμηριωμένων ανησυχιών χωρίς αιτιολογία, η προσκόλληση σε παρωχημένη γνώση ή η συνέχιση ακατάλληλου προγράμματος χωρίς έλεγχο των αποτελεσμάτων του αποτελούν επαγγελματικές αστοχίες που χρειάζεται να αμφισβητούνται και να διορθώνονται. Το κύρος και η φήμη δεν μπορούν να αντικαταστήσουν μια ουσιαστική απάντηση.